Decennialang heeft de politiek en het bestuur van Curaçao zich uitsluitend op het materiële gericht. Sinds het Statuut van 1954 heeft vrijwel geen enkele Curaçaose politicus zich bekommerd om de mentale en spirituele ontwikkeling van het volk. Alle aandacht ging naar het fysieke, data wil zeggen: huizen bouwen, wegen asfalteren, water en stroom aansluiten, sportveldjes aanleggen.
Nóóit is het volk geleerd dat er een gedeelde visie nodig is, dat volk en leiders samen hun krachten moeten bundelen op een planmatige route naar de toekomst. Nee, men koos er doelbewust voor om in de schijnwerpers te blijven met materialistische prestaties, zonder iets dat het volk mentaal en spiritueel verheft.
Daarom was investeren in onderwijs en vorming nooit een prioriteit. Het volk leerde geloven dat goed bestuur alleen asfalt is, alleen een huis, alleen een sportveldje. Zo hebben opeenvolgende regeringen het volk dom en beperkt in denken gehouden.
Hier ligt de fout geen moment bij de Nederlandse regering, maar bij onze eigen bestuurders ‘leeghoofden’, met een lege geest, die niet verder kijken dan hun neus lang is.
Nooit is er nagedacht over het decentraliseren van de democratie, over het geven van echte inspraak aan bewoners in hun wijk en regio via formele raden. Integendeel, het patronagesysteem werd in stand gehouden, waarin het volk afhankelijk blijft, altijd wachtend op de liefdadigheid van politici. Het past beter om vlak voor de verkiezingen geld uit te delen voor gekkigheid of een regeling te treffen met Aqualectra om de al maanden geblokkeerde water- en stroomaansluiting te herstellen.
Het resultaat van dit alles: een land zonder bestemming, zonder vertrouwen in eigen kunnen. De meeste Curaçaoënaars zijn ervan overtuigd dat je voor vooruitgang het vliegtuig naar Nederland moet nemen. “Op Curaçao hebben we alleen maar datu’s en infrou’s,” zoals de minister-president zelf verklaarde.
Vandaag oogsten we de bittere vrucht. De mentaliteit van “ieder voor zich en God voor ons allen” domineert. Mensen die via het offer van onze voorouders onder de slavernij grond hebben geërfd, staan nu klaar om die grond niet aan een Curaçaoënaar, maar aan een Europeaan te verkopen, omdat daar het geld zit. En de regering zelf faciliteert corruptie, zodat mensen die niet van hier zijn zonder veel moeite grond in erfpacht krijgen, zolang ze maar bereid zijn met geld te strooien. Curaçao is op weg naar totale desintegratie. Studenten in het buitenland kunnen wel vergeten dat ze hier nog aan een huis of een stuk grond komen, want met grof geld wordt alles opgekocht.
Curaçao verliest zijn grondgebied omdat onze bestuurders een volk zonder patriottische ziel hebben gecreëerd – een volk dat zichzelf en de toekomst van de volgende generaties verkoopt voor een zak euro’s.
Erwin Raphaëla
Bezoekers van Nu.cw kunnen ingezonden reacties mailen naar redactie@nu.cw. Lezers die brieven, ingezonden stukken of reacties sturen ter publicatie, verlenen door inzending onbeperkt toestemming het materiaal te publiceren. NU.cw is niet verantwoordelijk voor de inhoud van ingezonden reacties.
