De discussie rond Lovers en Kortijn gaat over veel meer dan twee bedrijven die met elkaar concurreren. Het raakt aan een belangrijke vraag voor Curaçao: hoe beschermen we lokale werkgelegenheid en bouwen we tegelijkertijd bedrijven die op lange termijn concurrerend kunnen blijven?
Allereerst verdient wat Kortijn doet erkenning. Investeren in een fabriek op Curaçao, de lokale productie voortzetten en banen behouden is positief voor het eiland. Productie creëert werkgelegenheid, houdt economische activiteit op Curaçao en ondersteunt lokale gezinnen. We mogen het sociale en economische belang van bedrijven die bereid zijn deze verantwoordelijkheid op zich te nemen niet onderschatten.
Tegelijkertijd is er echter een zakelijke realiteit die we niet kunnen negeren. Produceren op Curaçao is historisch gezien een uitdaging. We zijn een klein eiland met een beperkte lokale markt en relatief hoge operationele kosten. Het is bijzonder moeilijk om dezelfde schaalvoordelen te behalen als fabrieken die in grotere landen produceren.
Daarom kan de beslissing van Lovers om in het buitenland te produceren en de producten vervolgens naar Curaçao te importeren op termijn een zeer belangrijke strategische zet blijken te zijn.
De vraag is niet of productie in het buitenland “beter” is voor Curaçao. Lokale productie heeft duidelijk grote waarde voor het eiland. De vraag is of het vanuit puur financieel en concurrentieperspectief op lange termijn haalbaar is om een lokale fabriek te exploiteren wanneer een concurrent zijn productiekosten aanzienlijk heeft kunnen verlagen. Dat verschil hoeft niet onmiddellijk zichtbaar te worden.
In de eerste maanden kan Kortijn profiteren van lokale productie, werkgelegenheid en het positieve sentiment dat ontstaat door productie op Curaçao te behouden. Lovers zal ondertussen moeten aantonen dat het nieuwe productiemodel efficiënt functioneert en dat het bedrijf kwaliteit, beschikbaarheid en concurrerende prijzen kan blijven garanderen.Maar geef het tijd. Naar mijn mening zal het echte verschil volgend jaar en in de jaren daarna zichtbaar worden.
Als Lovers erin slaagt efficiënt in het buitenland te produceren en tegelijkertijd de kracht van het merk en zijn distributienetwerk op Curaçao te behouden, krijgt het bedrijf een fundamenteel andere kostenstructuur. Dat geeft Lovers meer ruimte om op prijs te concurreren, marges te beschermen, in marketing te investeren en het merk verder uit te bouwen.
De investering van Kortijn in lokale productie is vanuit het perspectief van werkgelegenheid en maatschappelijke betrokkenheid bewonderenswaardig. Maar uiteindelijk moet een fabriek ook financieel rendabel zijn.
Daarom geloof ik, ondanks mijn waardering voor wat Kortijn doet voor de lokale werkgelegenheid, dat Lovers uiteindelijk zakelijk gezien als winnaar uit deze strijd zal komen. Misschien niet vandaag. Misschien niet dit jaar. Maar uiteindelijk zullen de cijfers het verhaal vertellen.
Bezoekers van Nu.cw kunnen ingezonden reacties mailen naar redactie@nu.cw. Lezers die brieven, ingezonden stukken of reacties sturen ter publicatie, verlenen door inzending onbeperkt toestemming het materiaal te publiceren. NU.cw is niet verantwoordelijk voor de inhoud van ingezonden reacties.
