Jarenlang is Curaçao een belofte voorgehouden: de raffinaderij zou opnieuw opengaan, er zouden banen komen en het voormalige Isla-complex zou opnieuw een belangrijke economische motor worden.

Maar de werkelijkheid is veranderd.

Uit de Financiële Managementrapportage van de regering over juni 2026 blijkt dat er weinig belangstelling is voor de raffinaderij in Emmastad. De belangstelling van potentiële operators richt zich vooral op Bullenbaai. Daarom verschuift 2BAYS van de eerder beoogde productieactiviteiten naar terminal-, opslag-, logistieke en andere dienstverlenende activiteiten.

Dat is geen detail. Het is een fundamentele koerswijziging. Zeg het volk de waarheid. Als de traditionele raffinaderij economisch niet meer haalbaar blijkt, moet de regering dat eerlijk zeggen.

Niet opnieuw wachten op de volgende operator. Niet opnieuw spreken over een mogelijke herstart zonder een concrete businesscase.

De financiële rapportage laat bovendien zien dat 2BAYS onder liquiditeitsdruk staat. Personeel is jarenlang aangehouden in afwachting van een mogelijke raffinaderijherstart. Daarnaast worden niet nagekomen financiële verplichtingen van Global en openstaande verplichtingen van Curoil tegenover CRU genoemd.

Dit gaat niet om een gewoon commercieel bedrijf. Dit gaat om publiek bezit en uiteindelijk om publiek geld. Bullenbaai laat een andere werkelijkheid zien.

Tegelijkertijd is er ook goed nieuws. Bullenbaai draait op de beschikbare opslagcapaciteit en de regering meldt dat de terminal door de heropening van de Venezolaanse markt commercieel beter wordt benut. CRU voert momenteel de activiteiten uit. Daarnaast worden onder meer ship-to-ship-overslag, vessel lay-up en scheepsreparatie ontwikkeld.

Dat kan een verstandige economische richting zijn. Maar dan moeten we wel de cijfers zien. Hoeveel omzet genereert Bullenbaai? Hoeveel winst? Hoeveel banen? Welke investeringen zijn noodzakelijk?En hoeveel levert dit uiteindelijk op voor Curaçao? Want een nieuwe activiteit is nog geen nieuwe economische motor.

En Emmastad? Ook hier moeten we eerlijk zijn. Een traditionele raffinaderij lijkt steeds minder realistisch. Maar dat betekent niet dat Emmastad waardeloos is. De terminal blijft volgens de regering belangrijk voor de brandstofvoorziening van Curaçao. Daarnaast zijn nieuwe maritieme activiteiten gestart en wordt gekeken naar andere industriële toepassingen. 

De vraag is daarom niet langer alleen: Wanneer gaat de raffinaderij weer open?

De vraag moet zijn: Wat is de meest rendabele en duurzame bestemming voor Emmastad?

De rekening mag niet bij de werknemer komen. De omslag naar een servicebedrijf heeft ook gevolgen voor de werknemers.

De regering waarschuwt dat de huidige personeelscapaciteit van CRU mogelijk niet aansluit bij de vaardigheden die nodig zijn voor de nieuwe activiteiten. Ook kunnen het moment waarop werknemers beschikbaar zijn en het moment waarop nieuwe banen ontstaan, niet op elkaar aansluiten. Een reorganisatie wordt daarom noodzakelijk geacht.

Dat vraagt om een duidelijke aanpak. Werknemers mogen niet jarenlang wachten op een raffinaderij die uiteindelijk niet komt, om vervolgens zelf de rekening van de nieuwe strategie te betalen. Omscholing, herplaatsing en tijdige communicatie moeten daarom onderdeel zijn van de transitie. VIGOR en Global zijn lessen, geen voetnoten. De geschiedenis met VIGOR/ORYX moet ons iets leren. Het contract werd beëindigd nadat verplichtingen niet werden nagekomen en de betalingsachterstand volgens 2BAYS ongeveer US$12 miljoen bedroeg.

Ook Global komt nu in de regeringsrapportage voor vanwege het niet nakomen van financiële verplichtingen. Daarom moeten we niet alleen vragen: Wie wordt de volgende operator?

De belangrijkere vraag is:Hoe beschermt Curaçao zijn belangen voordat het opnieuw een contract tekent? Due diligence, financiële garanties, prestatie-eisen, betalingszekerheid en exit-clausules. Dat zijn geen formaliteiten. Dat zijn voorwaarden om publiek bezit te beschermen.

De volgende stap moet geen nieuwe belofte zijn. Misschien ligt de toekomst van het voormalige Isla-complex inderdaad niet meer in één grote traditionele raffinaderij. Misschien ligt die toekomst in een combinatie van: Bullenbaai, olieopslag, logistiek, maritieme dienstverlening, scheepsreparatie, asfalt, gespecialiseerde industriële productie en andere nieuwe economische activiteiten.

Dat hoeft geen nederlaag te zijn. Het kan juist een verstandige transitie zijn. Maar dan moet de regering eindelijk een integraal economisch plan presenteren. Met cijfers, met investeringen, met concrete partners, met werkgelegenheid, met rendement en met duidelijke deadlines.

Curaçao heeft lang genoeg gewacht op de volgende belofte.

De raffinaderijdroom mag voorbij zijn maar de rekening van die droom is dat niet.

Nu is het moment om de bevolking eerlijk te vertellen wat er met Emmastad en Bullenbaai gaat gebeuren  en vooral wat deze nieuwe strategie Curaçao daadwerkelijk gaat opleveren.

Niet opnieuw een droom. Een businessplan.

Luigi Faneyte, fractiemedewerker van de PAR.

Bezoekers van Nu.cw kunnen ingezonden reacties mailen naar redactie@nu.cw. Lezers die brieven, ingezonden stukken of reacties sturen ter publicatie, verlenen door inzending onbeperkt toestemming het materiaal te publiceren. NU.cw is niet verantwoordelijk voor de inhoud van ingezonden reacties.