Het armoedevraagstuk op Curaçao vraagt om een veel sluitendere en urgentere aanpak van de regering. Dat stelt de Raad van Advies in het jaarverslag 2025, waarin armoede en structurele armoedebestrijding centraal staan. Volgens het hoogste adviescollege van Curaçao heeft de overheid de plicht om de bestaanszekerheid van de bevolking en de spreiding van welvaart te bevorderen. De Staten moeten er volgens de Raad scherper op toezien dat de regering die verantwoordelijkheid daadwerkelijk neemt.
Uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) blijkt dat de inkomensarmoede op Curaçao tussen 2011 en 2023 is gestegen van ruim 25 procent naar meer dan 30 procent. Vooral alleenstaande ouders met kinderen en alleenstaanden worden getroffen. In wijken als Paradijs, Fortuna en Scharloo ligt de problematiek volgens de beschikbare cijfers relatief hoog.
De Raad benadrukt dat armoede niet uitsluitend kan worden vastgesteld aan de hand van inkomen. In het jaarverslag wordt gekeken naar drie verschillende benaderingen: inkomensarmoede, de persoonlijke beleving van armoede en de multidimensionale benadering, waarbij ook wordt gekeken naar structurele achterstanden in verschillende levensgebieden.
Volgens de Raad geven de drie methoden samen een vollediger beeld van de problematiek. Armoede gaat niet alleen over een tekort aan geld, maar hangt ook samen met onder meer schulden, armoedestress, huisvesting, toegang tot voorzieningen en andere sociaal-maatschappelijke en psychologische factoren.
De Raad wijst erop dat prijsstijgingen als gevolg van internationale ontwikkelingen extra hard kunnen aankomen bij huishoudens die al met armoede te maken hebben. In het voorwoord van het jaarverslag wordt onder meer gewezen op de mondiale energiecrisis en de gevolgen daarvan voor de prijzen van brandstof en dagelijkse levensbehoeften.
Volgens de Raad maakt de huidige situatie duidelijk dat incidentele maatregelen niet voldoende zijn. Artikel 23 van de Staatsregeling van Curaçao bepaalt dat de bestaanszekerheid van de bevolking, de spreiding van welvaart en de bevordering van welzijn onderwerp van zorg zijn van de overheid. De Raad stelt daarom dat de regering zich moet inspannen om structurele armoede te verlichten.
Ook de Staten hebben volgens het adviescollege een duidelijke verantwoordelijkheid. Zij moeten erop toezien dat de regering haar verplichtingen op het gebied van armoedebestrijding nakomt.
De Raad pleit daarnaast voor een gezamenlijke aanpak waarbij overheid, bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties samenwerken. Volgens het college is versterking van de sociale cohesie noodzakelijk om armoede structureel aan te pakken.
