De mentaliteit van armoede zit diepgeworteld in onze Curaçaose samenleving. 40 Procent van onze gemeenschap leeft van het minimumloon. Het is tijd dat op Curaçao iedere burger inziet dat de leefomstandigheden voor een groot deel van onze bevolking volstrekt onacceptabel zijn. Te veel mensen leven in ellende en vechten elke dag om het hoofd boven water te houden.

Al meer dan 20 jaar is bewezen dat het minimumloon op Curaçao ver onder het niveau ligt dat een mens nodig heeft om waardig te leven en zijn basiskosten te dekken. Dit is de harde waarheid waar bestuurders hun ogen voor sluiten: een veel te groot deel van onze gemeenschap leeft in armoede. Hieronder vallen gepensioneerden, mensen met een onderstand-uitkering en iedereen die afhankelijk is van het minimumloon. 

Jarenlang, zelfs decennialang, is hierover gesproken. Maar er verandert niets. Armoede neemt toe in elke wijk van Curaçao. Het is normaal geworden om te accepteren dat wij de armste gemeenschap zijn binnen het hele Koninkrijk der Nederlanden. Armer dan Aruba, Sint Maarten, Bonaire, Sint Eustatius en Saba. En over Nederland hebben we het dan nog niet eens.

Op 1 juli 1863 werd de slavernij afgeschaft. Maar de onrechtvaardige mentaliteit bleef.

Het lijkt erop dat deze verkeerde manier van denken zo diep in onze gemeenschap is geslopen dat mensen gedwongen worden op een laag niveau te leven. De slavernij op Curaçao is afgeschaft, maar de onrechtvaardige houding tegenover de lokale bevolking is nooit verdwenen. Dat betekent maar één ding: de manier waarop hier met mensen wordt omgegaan, gebaseerd op een totaal inferieur denkpatroon, net als in de tijd van de slavernij, nog steeds de geesten domineert.

Eerlijk gezegd: er is geen enkele reden om trots te zijn op Curaçao zoals het er vandaag bij staat, wetende wat onze realiteit is. Waarom moeten de lonen en inkomens van de werkende mens op Curaçao altijd zo laag blijven? Waar komt deze manier van denken vandaan?

Er zijn bestuurders met een koude en respectloze houding ten opzichte van gepensioneerden en ouderen. Het lijkt wel alsof mensen die een hoge leeftijd hebben bereikt voor hen het liefst niet meer hoeven te bestaan. Tegelijkertijd ontbreekt het aan de wil en vastberadenheid om te investeren in onderwijs. Het resultaat: 60% van onze gemeenschap haalt niet eens het niveau van groep 8 van de basisschool. Met andere woorden: een gemeenschap die elke dag verder afglijdt en belangrijke aspecten van beschaving overboord gooit.

De prijzen van voedsel in winkels en supermarkten op Curaçao zijn extreem hoog. Ze staan in geen verhouding tot onze salarissen. Er is een absurd verschil, maar toch gaan we door alsof er niets aan de hand is. Om het nog erger te maken: het grondbeleid zorgt ervoor dat alleen mensen met geld en grondbezit een koninklijk en overvloedig leven kunnen leiden. De rest moet zich tevredenstellen met ellende en armoede, net als in de tijd van de slavernij. De ongelijkheid houdt stand op alle vlakken. Zelfs de vrije toegang tot ‘onze’ stranden is een serieus probleem. Wéér een bewijs dat rechtvaardigheid op Curaçao niet voor iedereen geldt.

Op Curaçao kunnen we blijven klagen en veroordelen over overvallen op toeristen en locals, en over autodiefstallen voor onderdelen. Maar het is tijd om het probleem bij de wortel aan te pakken. En dat is de taak van de regering die dit eiland moet besturen. Dat veel van wat er misgaat, onrechtvaardig en discriminerend is, heeft te maken met de manier waarop dit eiland wordt bestuurd.

De Raad van Ministers en het Parlement moeten voorop lopen om de echte problemen aan te pakken waar de bevolking van Curaçao mee kampt. En niet wachten tot iedereen het recht in eigen hand neemt. Wie vandaag nog het hoofd boven water kan houden omdat hij of zij in de comfortzone verkeert, moet niet vergeten: morgen kan de bitterheid en ellende ook bij jou aan de deur kloppen. Want deze situatie zal uiteindelijk elk onderdeel van Curaçao raken.

Erwin Raphaëla

Bezoekers van Nu.cw kunnen ingezonden reacties mailen naar redactie@nu.cw. Lezers die brieven, ingezonden stukken of reacties sturen ter publicatie, verlenen door inzending onbeperkt toestemming het materiaal te publiceren. NU.cw is niet verantwoordelijk voor de inhoud van ingezonden reacties.