Je kon er deze week moeilijk naast kijken. De media stond vol met angstige berichten vanuit de verschillende schoolbesturen op het eiland. Goed vijf weken voor de aanvang van het nieuwe schooljaar blijkt er wederom een schrijnend tekort aan leerkrachten te zijn.

Het feit dat dit geen eenmalig fenomeen is, doch een steeds terugkerende tendens, doet ons toch vragen stellen bij het gevoerde beleid binnen het ministerie van Onderwijs.

Als we het regeerprogramma erbij nemen, staat op pagina 44 van de Nederlandse uitgave duidelijk vermeld: “In deze regeerperiode zetten wij in op het versterken van de basiskwaliteit in alle schooltypen en het moderniseren van het onderwijsaanbod. …” en verder: “Daarbij hoort de professionalisering van onderwijsgevenden en het aantrekkelijk maken van het beroep van leraar door passende voorwaarden te scheppen.”

Dat de uitwerking van deze doelstelling nog niet meteen zichtbaar was bij de start van het schooljaar 2025-2026 was nog enigszins aanvaardbaar. We zijn ondertussen echter in juli 2026 en merken op dat er eigenlijk weinig tot niets op dat vlak is gebeurd. Zelfs de klimaatbeheersing binnen de schoolmuren blijkt amper te lukken (zie Jaarrapport ARC).

Een regeerprogramma schrijven is één zaak, het uitvoeren ervan een andere. Deze overheid moet leren begrijpen dat sommige problemen niet voor zich uit te schuiven zijn. Onderwijs is een basisrecht voor ieder persoon, jong en oud. Het tekort aan leraren zal niet opgelost worden door modernisering en digitalisering. Er staat op dit moment misschien niemand voor de klas. Was sociale rechtvaardigheid geen overkoepelend speerpunt van deze regeringsploeg?

Willen we met Curaçao de economische groei bestendigen en ervoor zorgen dat iedereen kan meegenieten van die groei, dan moet men nu durven gaan voor de “quick wins”. Men riskeert immers een generatie achter te stellen. Degelijk onderwijs moet algemeen toegankelijk zijn voor ieder kind, niet enkel voor de kinderen van welstellende ouders die de mogelijkheid hebben om duur privéonderricht te betalen. Als dit het beeld van de toekomst zou worden, dan zijn we met onze democratie verkeerd bezig.

Schoolbesturen doen er alles aan om de kwaliteit van het onderwijs te behouden en waar mogelijk te verhogen. Ze stellen hiervoor bijkomende deskundigen aan die de pijnpunten in beeld brengen en veranderingen met beperkte middelen proberen te introduceren. Het beroep van leraar/lerares moet hertekend en geherwaardeerd worden, wil men beantwoorden aan de oproep van de schoolbesturen. Dat die schoolbesturen zelf aan de slag willen gaan om projectmatig verbeteringen aan te brengen, moeten we toejuichen. Al mag het de overheid wel het schaamrood op de wangen brengen.

Wordt ongetwijfeld vervolgd…

Kris Schenk

Bezoekers van Nu.cw kunnen ingezonden reacties mailen naar redactie@nu.cw. Lezers die brieven, ingezonden stukken of reacties sturen ter publicatie, verlenen door inzending onbeperkt toestemming het materiaal te publiceren. NU.cw is niet verantwoordelijk voor de inhoud van ingezonden reacties.