Opinie deel 1 – De campagne Un Soño, Un Vishon vraagt inwoners om mee te denken over de toekomst van Curaçao. Op zichzelf is burgerparticipatie positief. Een volk moet kunnen meedenken over de richting van het land.
Toch roept deze campagne bij mij vooral kritische vragen op. Niet omdat ik tegen inspraak ben, maar omdat Curaçao al jarenlang weet waar de grootste problemen liggen. Het volk vraagt al jaren om beter onderwijs, betere gezondheidszorg, meer veiligheid, betaalbare woningen, werkgelegenheid, minder armoede, meer kansen voor jongeren en minder vriendjespolitiek.
De vraag is dus niet of Curaçao een droom heeft. De vraag is waarom uitvoering steeds uitblijft.
De huidige regering heeft een sterke politieke positie. Met 13 zetels in het parlement kan zij alleen regeren. Juist daarom mag de bevolking verwachten dat er al een duidelijke visie ligt. Waarvoor was het partijprogramma? Waarvoor is campagne gevoerd? Waarvoor zijn volksvertegenwoordigers gekozen, als het volk daarna opnieuw moet uitleggen wat het eiland nodig heeft?
Burgerparticipatie mag nooit een manier worden om politieke verantwoordelijkheid terug te schuiven naar de burger. Natuurlijk moet de bevolking worden gehoord, maar de regering is gekozen om te regeren. Het parlement is gekozen om te controleren. En de oppositie is gekozen om kritisch en constructief tegenmacht te bieden.
Curaçao heeft niet alleen een visieprobleem. Curaçao heeft vooral een uitvoeringsprobleem. Te vaak worden plannen gepresenteerd, slogans gelanceerd en rapporten geschreven, terwijl de gewone burger in het dagelijks leven weinig structurele verbetering merkt.
Als Un Soño, Un Vishon serieus bedoeld is, moet de regering duidelijk maken wat er met de input van burgers gebeurt. Welke ideeën worden meegenomen? Wie is verantwoordelijk? Welke deadlines gelden? Welk budget is beschikbaar? En hoe gaat het parlement controleren of de plannen daadwerkelijk worden uitgevoerd?
Zonder die duidelijkheid blijft het risico groot dat deze campagne eindigt als zoveel eerdere initiatieven: mooie woorden, mooie beelden en mooie bijeenkomsten, maar weinig tastbare verandering.
Curaçao heeft geen gebrek aan dromen. Curaçao heeft behoefte aan uitvoering, verantwoordelijkheid, deskundigheid en politieke moed.
Un soño sin akshon ta keda propaganda. Curaçao mester resultado, no mas slogan.
Wordt vervolgd.
Naam bij de redactie bekend.
Bezoekers van Nu.cw kunnen ingezonden reacties mailen naar redactie@nu.cw. Lezers die brieven, ingezonden stukken of reacties sturen ter publicatie, verlenen door inzending onbeperkt toestemming het materiaal te publiceren. NU.cw is niet verantwoordelijk voor de inhoud van ingezonden reacties.
1 reactie
Chris
Volgens mij is er altijd een klein begin mogelijk: geef je kinderen aandacht, bekrachtig hun capaciteiten, biedt ze een veilige plek, lees ze voor het slapen gaan voor uit een boek, vertel hen over jouw ouders en grootouders, over de hele familie zodat ze weten waar ze vandaan komen. Laat kinderen buiten spelen, samen met buurtkinderen. Laat ze ravotten, laat ze fouten maken waar ze van kunnen leren. Laat als vader zien dat meisje net zo belangrijk zijn als jongens, leer je kinderen koken, fietsen, dansen, laat ze deelnemen aan sportactiviteiten, aan theater/zang, laat ze kennismaken met diverse muziekinstrumenten, neem ze mee naar musea of op wandeling door de natuur. Leer ze hoe ze spullen kunnen repareren. Neem ze mee naar de nieuwbouw van je woning en vertel alles wat er te vertellen valt. Toon elke dag interesse voor wat ze hebben meegemaakt en geleerd op school. Voed ze met gezond eten. Laat ze zoveel mogelijk zelfs keuzes maken voor zover ze dat aankunnen. Help ze met hun huiswerk door te steunen wanneer dat nodig is.
.
Een kind is geen statussymbool of woonaccessoire ter meerdere glorie van de ouders. Ouders hebben de sleutel in handen voor een gezonde en welvarende toekomst van Curaçao. Elke nieuwe generatie is een nieuwe kans!
Reacties zijn gesloten.