In het Antilliaans Dagblad van 20 mei (en op Nu.cw, red.) verscheen een artikel rond het inflatiecijfer. Dit cijfer zou voor de maand maart 1.7% bedragen. We mogen dus stellen dat, rekening houdende met de 12-maandgemiddelden van maart 2025 ten opzichte van maart 2026 de consumptieprijsindex (CPI) steeg met 1.7%. Om de CPI te bepalen houdt men rekening met een ‘baske’ aan producten en diensten die van groot belang zijn voor de portemonnee van de modale Curaçaoënaar.
Gezien het feit dat het minimumloon jarenlang niet of slechts minimaal werd aangepast (wel grote aanpassingen in de jaren 2023 en 2024) en eind december 2025 de sage ontstond rond de aanpassing van het ouderdomspensioen of de AOV-uitkering (men had maar liefst gedurende de periode 2015 tot en met 2022 geen enkele verhoging toegepast!) werd op deze fronten overgegaan tot een inhaalbeweging. Jammer genoeg is er geen inhaalbeweging met terugwerkende kracht. Ook wat de onderstandsuitkering betreft zitten we met hetzelfde verhaal. Status-quo gedurende 10 jaren en niet meer het woord “bijstand” waardig. Enkel de ziekte-uitkering is gekoppeld aan het loonverlies van de betrokkene (maximumgrenzen worden jaarlijks aangepast).
De beste manier om al deze wantoestanden en misgroeiingen een halt toe te roepen bestaat erin door op ieder niveau, loon en uitkering, een nulmeting te bepalen. Die meting kan dan de start betekenen van een evenwichtig en sociaal gerechtvaardigd beleid. Ik stel voor om hiervoor een beperkte en slagvaardige werkgroep binnen het ministerie van Sociale Ontwikkeling, Arbeid en Welzijn op te richten. Binnen deze werkgroep moeten we aan de slag gaan met cijfers en rapporten van het CBS (Centraal Bureau voor Statistiek). Deze werkgroep handelt dan onafhankelijk en zonder enig eigen belang. Het eindrapport van deze werkgroep moet dan als basisdocument gelden ter discussie voor de sociale partners (werknemers- en werkgeversorganisaties en de overheid).
In een volgende fase moeten we dan overgaan tot het definiëren van een “automatisch indexsysteem”, waarbij we rekening houden met effectieve prijsinflatie van bestendige duur en de levensduurte. Hiervoor bestaan verschillende systemen. Belangrijk is dat het moet gaan om aanpassingen van de levensstandaard van iedere persoon ter voorkoming van armoede en te grote verschillen tussen de laagste en hoogste lonen.
Waarom is het belangrijk om deze acties op dit moment te ondernemen? We vernamen zopas dat de groei van het toerisme zich blijft doorzetten. Het directe gevolg daarvan is dat de vraag naar basisproducten op het eiland groter en groter wordt. De economische realiteit zegt dat een stijging van de vraag naar een product steeds leidt tot een verhoging van de prijs ervan. Voor de toerist die hier slechts een korte periode verblijft is dit helemaal geen issue, voor de lokale bevolking wel. Willen we ervoor zorgen dat de bevolking mee geniet van de economische groei dan moeten we er ook voor zorgen dat zij niet noodgedwongen met slechts een half volle winkelkar de shop moet verlaten. Ook gaat het hier over veiligheid. Hoe groter de verschillen tussen de verschillende bevolkingsklassen (toeristen meegerekend) hoe groter de kans op criminaliteit en het gevoel van sociale onrechtvaardigheid.
In Europese grootsteden en toeristische centra zie je soms dat er een vlucht bestaat van de originele inwoners naar de rand of zelfs naar het platteland omdat men gewoon het huren van een woning er niet meer kan betalen met het salaris dat men verdient. Die plaatsen behoren dan enkel toe aan “the happy few”. Willen we met ons mooie eiland dezelfde richting inslaan? Neen, toch!
Heb je dezelfde visie als ik, laat het me even. Een e-mail zenden kan naar kris@hrassistbs.com.
Kris
Bezoekers van Nu.cw kunnen ingezonden reacties mailen naar redactie@nu.cw. Lezers die brieven, ingezonden stukken of reacties sturen ter publicatie, verlenen door inzending onbeperkt toestemming het materiaal te publiceren. NU.cw is niet verantwoordelijk voor de inhoud van ingezonden reacties.
