Niet alleen extra afvalbakken, maar ander gedrag. Dat was de centrale boodschap tijdens een recente uitwisseling tussen de Sociaal-Economische Raad (SER) en onderzoeker Myrthe George-Verhulst over de toekomst van recycling op Curaçao. Dat meldt de SER.
Aanleiding voor het gesprek is de toenemende druk op de afvalverwerking. De huidige stortplaats nadert binnen enkele jaren haar maximale capaciteit, terwijl de afvalberg blijft groeien door bevolkingsgroei, consumptie en toerisme. Hoewel het aantal recyclecentra in 2026 wordt uitgebreid van 7 naar 12, waarschuwt George-Verhulst dat meer faciliteiten op zichzelf niet automatisch leiden tot hogere recyclingcijfers.
Uit haar onderzoek blijkt dat veel inwoners bereid zijn om plastic te scheiden, maar in de praktijk tegen drempels aanlopen. “Onduidelijkheid over wat waar hoort, gebrek aan vaste gewoontes en twijfel over wat er met het ingezamelde afval gebeurt, zorgen ervoor dat goede intenties niet altijd worden omgezet in actie”, aldus de SER.
Het voorgestelde programma richt zich daarom op structurele gedragsverandering. Door recycling eenvoudiger en duidelijker te maken, moet het uitgroeien tot een vanzelfsprekende sociale norm.
Voor de SER is het onderwerp breder dan alleen het milieu. Afvalbeheer raakt aan leefbaarheid, toerisme, economische weerbaarheid en de internationale reputatie van het eiland. De gepresenteerde inzichten worden gezien als belangrijke input voor toekomstig advies, waarbij samenwerking tussen overheid, bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties essentieel zal zijn.













1 reactie
Chris
Gedragsverandering… eigenlijk zeg je daarmee dat het sowieso niet gaat lukken. In Singapore vind je nog geen sigarettenpeukje op de grond. Met 500 dollar boete voor het gooien van afval in de openbare ruimte laten de meeste mensen het daar wel uit hun hoofd om dat doorteerde mondstuk op straat te gooien. Gaat hier niet werken want je kunt een kale kip niet plukken.
.
Bovendien is Curaçao geen stadstaat met overal camera’s die alles en iedereen in de gaten houden. Gelukkig maar, het lijkt me verschrikkelijk om in zo’n dictatoriale controlestaat te wonen. Curaçao voelt daarom vrij, je kunt hier nog lekker aanrommelen zonder gedoe met instanties/overheden alhoewel ook hier de lange arm van Nederland voelbaar wordt.
.
Ik accepteer dat het hier een kolere bende is, dat 100x liever dan het eiland vol camera’s en struikrovers die op de loer liggen op je te betrappen op een kleinzielige fout. En ter compensatie ruim ik elke week onze woonwijk op… ‘s morgens vroeg voordat Selikor de containers komt legen verzamel ik al het zwerfafval in de buurt en verdeel dat over de containers die klaar staan om geleegd te worden.
.
En zo heb ik het beste van twee werelden: geen zwerfafval en geen camera’s in onze buurt.